شكسپير مي گويد : طوري نميشه آدم واسه كسي كه دوستش داره غرورش را از دست بده
 ولي اين فاجعست كه به خاطر غرورش كسي را از دست بده

این شعر را تقدیم میکنم به عزیز دلم ، ویدا ی گلم که از دستم ناراحته   :

   « غرور عشق »

              دل من بس کن

            اشکت را قطع کن

           دوا دارم واسه تو

           غرورت کم کن

           کاشکی اونم بدونه که

            چشمام واسش بارونیه

            شبانه روز ، همه وقت

           مرگ فاصله ها  آرزومه

           حالا که می خوای بذاری

            بری یو تنها بمونم

           پشت سرت رو هم ببین

           غرورمو شکسته ام

          نامید نکن ، امید زنده بودنم

           به انتظار نشسته ام

            لحظه شمار لحظات

           تا ببینی ،  چشمانی خیس آب

            می خوام ازت بمونی

             تا ابد ، واسه همیشه

             طاقت دوری من ندارم

              میمیرم بی تو ای عزیــــــــــزم

           من تو رو دارم